متخصص قلب

بنیاد کالج قلب و عروق آمریکا (ACCF) و کارگروه انجمن قلب آمریکا (AHA) یک راهبرد درمانی را پیشنهاد می‌کنند که آن ها یک استراتژی ترجیحی برای درمان هجوم ها قلبی در حیث می‌گیرند. PCI (مداخله کرونری از راه پوست) یا استنت گذاری تاکید متخصص قلب می گردد.

دستور کار های بنیاد دانش گاه قلب و عروق آمریکا (ACCF) و کارگروه انجمن قلب آمریکا (AHA) برای درمان حمله قلبی (سکته قلبی) به شرح پایین خلاصه می‌گردد:

در اوضاع ایده آل، بیمار را به بیمارستانی با قابلیت مداخله عروق کرونر از روش پوست ( PCI ) منتقل نمائید. اگرامکان مداخله عروق کرونر از راه پوست ( PCI ) نباشد، بیمار را در اسرع وقت و کمتر از ۱۲۰ دقیقه انتقال دهید. در صورتی‌که زمان انتقال بیش از ۱۲۰ دقیقه باشد، داروی فیبرینولیتیک را ظرف ۳۰ دقیقه بعد از رسیدن به محل مورد نظر بدهید.
ارسال به آزمایشگاه کات
آنژیوگرافی تشخیصی
مداخله عروق کرونر از شیوه پوست ( PCI ) که استنت گذاری یا استنت گذاری نیز نامیده می شود.
در شرایطی که انسداد رخ دهد یا پرفیوژن در بیماری که فیبرینولیتیک داده شده است، ناموفق باشد، ترتیب انتقال به یک راس با امکان مداخله عروق کرونر از طریق پوست ( PCI ) را بدهید. برای سایر بیماران ذیل درمان با فیبرینولیتیک، در حدود ۳ تا۲۴ ساعت به راس مداخله عروق کرونر از خط مش پوست ( PCI ) انتقال یابند.
اگر مرحله ۵ فیس دهد، مرحله ۳ باید در یک مرکز دارای PCI دنبال شود، جایی که باید درمان پزشکی، PCI یا جراحی بای پس عروق کرونر صورت بپذیرد.
درمان دارویی
درمان حملات قلبی ممکن می‌باشد شامل داروهای ضد پلاکت، ضد انعقاد و حل کننده لخته و همچنین مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE)، مسدودکننده‌های بتا و اکسیژن باشد.
درمان مداخله‌ای برای حملات قلبی ممکن می‌باشد شامل آنژیوگرافی عروق کرونر با آنژیوپلاستی عروق کرونر از روش پوست (PTCA)، استنت‌های عروق کرونر، و لینک عروق کرونر (CABG) باشد.
از حملات قلبی آجل می‌قدرت با آسپرین، مسدودکننده‌های بتا، مهارکننده‌های ACE، رخنه‌ سیگار، کاهش وزن، ورزش، در اختیار گرفتن مناسب فشار خون, در اختیار گرفتن دیابت، تبعیت از رژیم غذایی نادر کلسترول و چربی اشباع کم که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ است، پیشگیری کرد. مصرف مولتی ویتامین با ارتقاء مقدار اسید فولیک که سبب ساز کاهش کلسترول LDL و ارتقا کلسترول HDL میشود.
هورمون درمانی برای درمان حمله قلبی (سکته قلبی) در زنان
بعد از یائسگی، تولید استروژن بوسیله تخمدان ها به ندرت طی یک‌سری سال کاهش می‌یابد. یاروهمدم با این کاهش، ارتقا LDL (کلسترول “بد”) و کاهش اندکی در HDL (کلسترول “خوب”) وجود دارد. اطمینان بر این هست که این تغییرات در سطوح لیپید یکی از دلایل افزایش خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر پس از یائسگی هست.

زنانی که تخمدان های خود را با جراحی برداشته اند یا یائسگی زودرس را تجربیات کرده اند نیز در معرض خطر ابتلا به بیماری عروق کرونرهستند.

از آنجایی که درمان با هورمون استروژن باعث به افزایش سطح HDL و کاهش کلسترول LDL می شود، پزشکان برای سال ها تفکر می کردند که استروژن از زنان در عوض بیماری عروق کرونر محافظت می کند (همچنین از زوال عقل و سکته مغزی نگهداری می کند). اکثری از مطالعات نشان داده‌اند که زنان یائسه‌ای که استروژن مصرف می‌کنند، نسبت به زنانی که مصرف نمی کنند، میزان بیماری عروق کرونر کمتری دارند.

متأسفانه، بسیاری از مطالعات، مطالعات مشاهده‌ای بودند (مطالعاتی که در آن زنان در زمان زمان دنبال می شوند اما خودشان تصمیم می گیرند که آیا مایل به مصرف استروژن می‌باشند یا نه). مطالعات مشاهده ای دارای کاستی های دور از شوخی می‌باشند زیرا در معرض جهت گیری انتخابی قرار دارند.

برای مثال، زنانی که مصرف هورمون های استروژن را گزینش می کنند ممکن می باشد سالم تر باشند و خطر حمله قلبی (سکته قلبی) کمتری نسبت به آن هایی که این عمل را نمی کنند، داشته باشند. به عبارت دیگر، چیز دیگری در عادات روزانه زنانی که استروژن مصرف می کنند (مانند ورزش یا رژیم غذایی تندرست) ممکن است آنها را کمتر در معرض حمله ها قلبی قرار دهد.

به این ترتیب، فقط یک کارآزمایی تصادفی شده, یعنی رسیدگی ای که در آن زنان موافقت کردند که به طور تصادفی به استروژن یا دارونما یا قرص قند استقاده کنند و تا پایان تحقیق به آنه ا گفته نشده باشد که کدام قرص ها را مصرف کرده اند, قادر است مشخص و معلوم کند که آیا هورمون درمانی پس از یائسگی می تواند ازبیماری عروق کرونرجلوگیری کند یا خیر.

نتایج آزمایش هورمون درمانی در زنان
آزمایش هورمون درمانی در زنان یک کارآزمایی تصادفی شده با در دست گرفتن پلاسیبو (دارونما) درخصوص تأثیر استعمال روزانه از استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترون بر واحد سنجش حمله ها قلبی در زنان یائسه بود که تا قبل از اینً بیماری عروق کرونرداشتند.

کارآزمایی هورمون درمانی کاهشی در حملات قلبی در زنانی که هورمون درمانی می‌کردند، آرم نداد. این عدم فایده در پیشگیری از حملات قلبی علیرغم کاهش ۱۱ درصد LDL و ۱۰ درصد کلسترول HDL بالاتر در زنان زیر درمان با هورمون فیس اعطا کرد.

این استیناف همچنین آرم اعطا کرد که زنان در گروه تحت درمان با هورمون, بیشتر از زنان گروه تحت درمان با پلاسیبو (دارونما) لخته شدن خون در رگ‌ها و بیماری کیسه صفرا را تجربیات کردند. ناگفته نماند که لخته شدن خون در وریدها خطرناک می باشد زیرا این لخته ها می توانند به ریه ها بروند و منجر آمبولی ریه شوند که وضعیتی است که با درد قفسه سینه، تنگی نفس و حتی شوک و مرگ یاروهمدم می‌باشد.

با این حال، افزایش بیماری کیسه صفرا و لخته شدن خون فی مابین افراد سالم که بیماری قلبی ندارند و تحت درمان با هورمون درمانی قرار گرفتند, بسیار کم بود.

بر طبق نتایج این تفحص، پژوهشگران به‌این نتیجه رسیدند که استروژن در پیشگیری از بیماری عروق کرونر و حمله ها قلبی در زنان یائسه که از قبلی بیماری عروق کرونر دارا‌هستند، مؤثر نیست.

ولی لازم به ذکر می باشد که نتایج کارآزمایی هورمون درمانی فقط برای زنانی که قبل از شروع هورمون درمانی بیماری عروق کرونر داشتند و نه برای زنان بدون بیماری شناخته شده عروق کرونر, قابل انجام است.

نتایج آزمایشی تحت عنوان (WHI)
آزمایش (WHI) اولین کارآزمایی تصادفی‌ سازی شده و کنترل‌ شده بود که برای انتخاب فواید و خطرات طولانی‌روزگار درمان با استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترون در زنان یائسه تندرست (زنان بدون بیماری عروق کرونر ) طراحی شد.

نتایج در چند مقالات در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ گزارش شد. ادامه ی آزمایش بر روی بخشی از زنانی که استروژن به همپا پروژسترون مصرف کرده بودند زودتر از زمان برنامه‌ ریزی شده متوقف شد، یعنی صرفا پس از ۵.۲ سال. به دلیل افزایش بیماری عروق کرونر قلب، سکته مغزی، و آمبولی ریه بین زنانی که از استروژن به هم پا پروژسترون استفاده می‌کنند بر مزایای کاهش شکستگی استخوان و سرطان روده بزرگ برتری دارد.

بخشی که استروژن به تنهایی مصرف می کردند نیز متوقف شد زیرا در زنانی که استروژن را به تنهایی مصرف می کردند خطر حمله قلبی (سکته قلبی) را کاهش پبدا نکرد، البته خطر سکته مغزی ارتقا قابل توجهی داشت.

ارتقاء سرطان سینه بعداز سه تا پنج سال پدیدار شد، البته افزایش بیماری قلبی و آمبولی ریوی در اوایل سال اولیه حادثه.

توصیه هایی برای به کارگیری از استروژن به علاوه مدروکسی پروژسترون در زنان
تصمیمات مربوط به به کارگیری از هورمون درمانی می بایست فردی باشد و کلیه زنان بایستی با پزشک معالج خود در ارتباط آنچه برای آنان بهتر هست حرف کنند.
استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترونهنوز بهترین درمان برای گرگرفتگی است. علیرغم رسیدگی WHI، بسیاری از زنان کاندیدهای نه برای درمان استروژن به علاوه مدروکسی پروژسترون هستند (یا در صورتیکه هیسترکتومی کرده باشند به تنهایی استروژن مصرف شود). این امر به ویژه در حالتی‌که صادق می‌باشد که هورمون درمانی به کوتاه ترین مجال، به طور مطلوب کمتر از پنج سال محدود گردد.
استروژن با یا سوای مدروکسی پروژسترون نباید برای پیشگیری یا درمان فراموشی، بیماری قلبی یا سکته مغزی استفاده شود.
در حالی که استروژن ها به یار مدروکسی پروژسترون در پیشگیری از پوکی استخوان و شکستگی های استخوانی مرتبط موءثر می باشند، زنانی که نگران خطر هورمون درمانی می‌باشند بایستی نگرانی های خود را با دکتر خود فی مابین بگذارند و از سایر جایگزین های غیر هورمونی برای پیشگیری و درمان پوکی استخوان استفاده کنند.
تحقیقات جدید در حوزه ی حمله قلبی (سکته قلبی) چیست؟
تامل بیشتر عمومی در مورد حملات قلبی و تغییرات در سبک زندگی به کاهش چشمگیر بروز تهاجم ها قلبی در زمان چهار دهه قبلی امداد کرده است. نقش “سوپر آسپرین ها” ( مانند اَبسیکسی‌مَـب و اپتی فیباتاید) در بیماران منتخب موثر می باشد.

نسخه های موثرتری از داروهای لخته شکن ساخته شده است. به طور فزاینده ای، امدادگران میتوانند نوار قلب را در میدان انجام دهند، حمله قلبی (سکته قلبی) را تشخیص دهند و بیماران را مستقیماً به درمان گاه هایی ببرند که بضاعت اجرا PTCA و استنت گذاری را دارا‌هستند.

این می‌تواند سبب ساز صرفه جویی در زمان و کاهش جراحت به قلب خواهد شد. اکنون، بهترین درمان پذیرفته شده برای حمله قلبی (سکته قلبی)، شناسایی سریع تشخیص، و انتقال به بیمارستانی می‌باشد که میتواند کاتتریزاسیون سریع و PTCA یا استنت گذاری را در ۹۰ دقیقه اول حمله قلبی (سکته قلبی) انجام دهد.

داده های اخیر نشان داده است که کاهش سطح LDL خون حتی بیشتر از آنچه قبلاً سفارش شده بود، ممکن می باشد خطر هجوم ها قلبی را کاهش دهد.

تحقیقات همچنین نماد داده است که التهاب ممکن است در تولید آترواسکلروز نقش داشته باشد و این یک حوزه‌ فعال تحقیقاتی می باشد. همچنین شواهد اولیه ای وجود دارد مطابق اینکه با مهندسی ژنتیک ممکن می باشد بتوان دارویی ساخت که می‌تواند برای پاک کردن پلاک ها از شریان ها (یک “مولکول پاک کننده”) موثر باشد.

بنیاد کالج قلب و عروق آمریکا (ACCF) و کارگروه انجمن قلب آمریکا (AHA) یک راهبرد درمانی را پیشنهاد می‌کنند که آن ها یک استراتژی ترجیحی برای درمان هجوم ها قلبی در حیث می‌گیرند. PCI (مداخله کرونری از راه پوست) یا استنت گذاری تاکید متخصص قلب می گردد.

دستور کار های بنیاد دانش گاه قلب و عروق آمریکا (ACCF) و کارگروه انجمن قلب آمریکا (AHA) برای درمان حمله قلبی (سکته قلبی) به شرح پایین خلاصه می‌گردد:

در اوضاع ایده آل، بیمار را به بیمارستانی با قابلیت مداخله عروق کرونر از روش پوست ( PCI ) منتقل نمائید. اگرامکان مداخله عروق کرونر از راه پوست ( PCI ) نباشد، بیمار را در اسرع وقت و کمتر از ۱۲۰ دقیقه انتقال دهید. در صورتی‌که زمان انتقال بیش از ۱۲۰ دقیقه باشد، داروی فیبرینولیتیک را ظرف ۳۰ دقیقه بعد از رسیدن به محل مورد نظر بدهید.
ارسال به آزمایشگاه کات
آنژیوگرافی تشخیصی
مداخله عروق کرونر از شیوه پوست ( PCI ) که استنت گذاری یا استنت گذاری نیز نامیده می شود.
در شرایطی که انسداد رخ دهد یا پرفیوژن در بیماری که فیبرینولیتیک داده شده است، ناموفق باشد، ترتیب انتقال به یک راس با امکان مداخله عروق کرونر از طریق پوست ( PCI ) را بدهید. برای سایر بیماران ذیل درمان با فیبرینولیتیک، در حدود ۳ تا۲۴ ساعت به راس مداخله عروق کرونر از خط مش پوست ( PCI ) انتقال یابند.
اگر مرحله ۵ فیس دهد، مرحله ۳ باید در یک مرکز دارای PCI دنبال شود، جایی که باید درمان پزشکی، PCI یا جراحی بای پس عروق کرونر صورت بپذیرد.
درمان دارویی
درمان حملات قلبی ممکن می‌باشد شامل داروهای ضد پلاکت، ضد انعقاد و حل کننده لخته و همچنین مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE)، مسدودکننده‌های بتا و اکسیژن باشد.
درمان مداخله‌ای برای حملات قلبی ممکن می‌باشد شامل آنژیوگرافی عروق کرونر با آنژیوپلاستی عروق کرونر از روش پوست (PTCA)، استنت‌های عروق کرونر، و لینک عروق کرونر (CABG) باشد.
از حملات قلبی آجل می‌قدرت با آسپرین، مسدودکننده‌های بتا، مهارکننده‌های ACE، رخنه‌ سیگار، کاهش وزن، ورزش، در اختیار گرفتن مناسب فشار خون, در اختیار گرفتن دیابت، تبعیت از رژیم غذایی نادر کلسترول و چربی اشباع کم که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ است، پیشگیری کرد. مصرف مولتی ویتامین با ارتقاء مقدار اسید فولیک که سبب ساز کاهش کلسترول LDL و ارتقا کلسترول HDL میشود.
هورمون درمانی برای درمان حمله قلبی (سکته قلبی) در زنان
بعد از یائسگی، تولید استروژن بوسیله تخمدان ها به ندرت طی یک‌سری سال کاهش می‌یابد. یاروهمدم با این کاهش، ارتقا LDL (کلسترول “بد”) و کاهش اندکی در HDL (کلسترول “خوب”) وجود دارد. اطمینان بر این هست که این تغییرات در سطوح لیپید یکی از دلایل افزایش خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر پس از یائسگی هست.

زنانی که تخمدان های خود را با جراحی برداشته اند یا یائسگی زودرس را تجربیات کرده اند نیز در معرض خطر ابتلا به بیماری عروق کرونرهستند.

از آنجایی که درمان با هورمون استروژن باعث به افزایش سطح HDL و کاهش کلسترول LDL می شود، پزشکان برای سال ها تفکر می کردند که استروژن از زنان در عوض بیماری عروق کرونر محافظت می کند (همچنین از زوال عقل و سکته مغزی نگهداری می کند). اکثری از مطالعات نشان داده‌اند که زنان یائسه‌ای که استروژن مصرف می‌کنند، نسبت به زنانی که مصرف نمی کنند، میزان بیماری عروق کرونر کمتری دارند.

متأسفانه، بسیاری از مطالعات، مطالعات مشاهده‌ای بودند (مطالعاتی که در آن زنان در زمان زمان دنبال می شوند اما خودشان تصمیم می گیرند که آیا مایل به مصرف استروژن می‌باشند یا نه). مطالعات مشاهده ای دارای کاستی های دور از شوخی می‌باشند زیرا در معرض جهت گیری انتخابی قرار دارند.

برای مثال، زنانی که مصرف هورمون های استروژن را گزینش می کنند ممکن می باشد سالم تر باشند و خطر حمله قلبی (سکته قلبی) کمتری نسبت به آن هایی که این عمل را نمی کنند، داشته باشند. به عبارت دیگر، چیز دیگری در عادات روزانه زنانی که استروژن مصرف می کنند (مانند ورزش یا رژیم غذایی تندرست) ممکن است آنها را کمتر در معرض حمله ها قلبی قرار دهد.

به این ترتیب، فقط یک کارآزمایی تصادفی شده, یعنی رسیدگی ای که در آن زنان موافقت کردند که به طور تصادفی به استروژن یا دارونما یا قرص قند استقاده کنند و تا پایان تحقیق به آنه ا گفته نشده باشد که کدام قرص ها را مصرف کرده اند, قادر است مشخص و معلوم کند که آیا هورمون درمانی پس از یائسگی می تواند ازبیماری عروق کرونرجلوگیری کند یا خیر.

نتایج آزمایش هورمون درمانی در زنان
آزمایش هورمون درمانی در زنان یک کارآزمایی تصادفی شده با در دست گرفتن پلاسیبو (دارونما) درخصوص تأثیر استعمال روزانه از استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترون بر واحد سنجش حمله ها قلبی در زنان یائسه بود که تا قبل از اینً بیماری عروق کرونرداشتند.

کارآزمایی هورمون درمانی کاهشی در حملات قلبی در زنانی که هورمون درمانی می‌کردند، آرم نداد. این عدم فایده در پیشگیری از حملات قلبی علیرغم کاهش ۱۱ درصد LDL و ۱۰ درصد کلسترول HDL بالاتر در زنان زیر درمان با هورمون فیس اعطا کرد.

این استیناف همچنین آرم اعطا کرد که زنان در گروه تحت درمان با هورمون, بیشتر از زنان گروه تحت درمان با پلاسیبو (دارونما) لخته شدن خون در رگ‌ها و بیماری کیسه صفرا را تجربیات کردند. ناگفته نماند که لخته شدن خون در وریدها خطرناک می باشد زیرا این لخته ها می توانند به ریه ها بروند و منجر آمبولی ریه شوند که وضعیتی است که با درد قفسه سینه، تنگی نفس و حتی شوک و مرگ یاروهمدم می‌باشد.

با این حال، افزایش بیماری کیسه صفرا و لخته شدن خون فی مابین افراد سالم که بیماری قلبی ندارند و تحت درمان با هورمون درمانی قرار گرفتند, بسیار کم بود.

بر طبق نتایج این تفحص، پژوهشگران به‌این نتیجه رسیدند که استروژن در پیشگیری از بیماری عروق کرونر و حمله ها قلبی در زنان یائسه که از قبلی بیماری عروق کرونر دارا‌هستند، مؤثر نیست.

ولی لازم به ذکر می باشد که نتایج کارآزمایی هورمون درمانی فقط برای زنانی که قبل از شروع هورمون درمانی بیماری عروق کرونر داشتند و نه برای زنان بدون بیماری شناخته شده عروق کرونر, قابل انجام است.

نتایج آزمایشی تحت عنوان (WHI)
آزمایش (WHI) اولین کارآزمایی تصادفی‌ سازی شده و کنترل‌ شده بود که برای انتخاب فواید و خطرات طولانی‌روزگار درمان با استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترون در زنان یائسه تندرست (زنان بدون بیماری عروق کرونر ) طراحی شد.

نتایج در چند مقالات در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ گزارش شد. ادامه ی آزمایش بر روی بخشی از زنانی که استروژن به همپا پروژسترون مصرف کرده بودند زودتر از زمان برنامه‌ ریزی شده متوقف شد، یعنی صرفا پس از ۵.۲ سال. به دلیل افزایش بیماری عروق کرونر قلب، سکته مغزی، و آمبولی ریه بین زنانی که از استروژن به هم پا پروژسترون استفاده می‌کنند بر مزایای کاهش شکستگی استخوان و سرطان روده بزرگ برتری دارد.

بخشی که استروژن به تنهایی مصرف می کردند نیز متوقف شد زیرا در زنانی که استروژن را به تنهایی مصرف می کردند خطر حمله قلبی (سکته قلبی) را کاهش پبدا نکرد، البته خطر سکته مغزی ارتقا قابل توجهی داشت.

ارتقاء سرطان سینه بعداز سه تا پنج سال پدیدار شد، البته افزایش بیماری قلبی و آمبولی ریوی در اوایل سال اولیه حادثه.

توصیه هایی برای به کارگیری از استروژن به علاوه مدروکسی پروژسترون در زنان
تصمیمات مربوط به به کارگیری از هورمون درمانی می بایست فردی باشد و کلیه زنان بایستی با پزشک معالج خود در ارتباط آنچه برای آنان بهتر هست حرف کنند.
استروژن به اضافه مدروکسی پروژسترونهنوز بهترین درمان برای گرگرفتگی است. علیرغم رسیدگی WHI، بسیاری از زنان کاندیدهای نه برای درمان استروژن به علاوه مدروکسی پروژسترون هستند (یا در صورتیکه هیسترکتومی کرده باشند به تنهایی استروژن مصرف شود). این امر به ویژه در حالتی‌که صادق می‌باشد که هورمون درمانی به کوتاه ترین مجال، به طور مطلوب کمتر از پنج سال محدود گردد.
استروژن با یا سوای مدروکسی پروژسترون نباید برای پیشگیری یا درمان فراموشی، بیماری قلبی یا سکته مغزی استفاده شود.
در حالی که استروژن ها به یار مدروکسی پروژسترون در پیشگیری از پوکی استخوان و شکستگی های استخوانی مرتبط موءثر می باشند، زنانی که نگران خطر هورمون درمانی می‌باشند بایستی نگرانی های خود را با دکتر خود فی مابین بگذارند و از سایر جایگزین های غیر هورمونی برای پیشگیری و درمان پوکی استخوان استفاده کنند.
تحقیقات جدید در حوزه ی حمله قلبی (سکته قلبی) چیست؟
تامل بیشتر عمومی در مورد حملات قلبی و تغییرات در سبک زندگی به کاهش چشمگیر بروز تهاجم ها قلبی در زمان چهار دهه قبلی امداد کرده است. نقش “سوپر آسپرین ها” ( مانند اَبسیکسی‌مَـب و اپتی فیباتاید) در بیماران منتخب موثر می باشد.

نسخه های موثرتری از داروهای لخته شکن ساخته شده است. به طور فزاینده ای، امدادگران میتوانند نوار قلب را در میدان انجام دهند، حمله قلبی (سکته قلبی) را تشخیص دهند و بیماران را مستقیماً به درمان گاه هایی ببرند که بضاعت اجرا PTCA و استنت گذاری را دارا‌هستند.

این می‌تواند سبب ساز صرفه جویی در زمان و کاهش جراحت به قلب خواهد شد. اکنون، بهترین درمان پذیرفته شده برای حمله قلبی (سکته قلبی)، شناسایی سریع تشخیص، و انتقال به بیمارستانی می‌باشد که میتواند کاتتریزاسیون سریع و PTCA یا استنت گذاری را در ۹۰ دقیقه اول حمله قلبی (سکته قلبی) انجام دهد.

داده های اخیر نشان داده است که کاهش سطح LDL خون حتی بیشتر از آنچه قبلاً سفارش شده بود، ممکن می باشد خطر هجوم ها قلبی را کاهش دهد.

تحقیقات همچنین نماد داده است که التهاب ممکن است در تولید آترواسکلروز نقش داشته باشد و این یک حوزه‌ فعال تحقیقاتی می باشد. همچنین شواهد اولیه ای وجود دارد مطابق اینکه با مهندسی ژنتیک ممکن می باشد بتوان دارویی ساخت که می‌تواند برای پاک کردن پلاک ها از شریان ها (یک “مولکول پاک کننده”) موثر باشد.